Cricieth – Carreg Pari Bach.

Dyn bywiog ei feddwl a direidus oedd Pari Bach Penamser. Ar ddiwrnod ffair yn Penmorfa dywedodd Pari Bach wrth barson (gwell i mi beidio ei enwi yn awr) oedd yn byw yn y gymdogaeth, fod carreg rhyfedd iawn heb fod yn nepell o’r pentref; - os elai rhyw un i’w phen a gwaeddi yn uchel, na chlywai neb mohono. Gyda’r amcan o gadarnhau hyn, esgynnodd i ben y garreg, a dechreuodd wneud ystumiau tebyg i ddyn yn gwaeddi. Yr oedd y parson islaw iddo. Gofynnodd iddo a oedd efe yn ei glywed? ”Nac ydwyf ddim,” atebai’r parson. Daeth Pari bach i lawr. Aeth y parson i fyny, gan gredu y gallai gael ymarferiad campus o’i ysgyfaint, ar ben y garreg ac y gallai wella ei lais. Llais cryf oedd gan y parson. Dechreuodd lefain yn ofnadwy, tra oedd Pari Bach yn eistedd yn ddigyffro wrth droed y garreg. Gofynnodd y parson iddo, A ydych chwi yn fy nghlywed?” “Dim gair,” meddai Pari. Ail-ddechreuodd y parson waeddi yn ddychrynllyd. Cyn pen ychydig o funudau yr oedd holl ffair Penmorfa wedi ymgynnull o gylch y person a’r garreg mewn mawr syndod. Gadawaf i’r darllenydd gasglu beth a ddigwyddodd wedi hynny. R.G.Humphreys (Risiart o Fadog)