Ganed William Jones (1840 - 1918) ym Modwrog, Ynys Môn a phrentisiwyd ef fel saer. Yn 1860 gadawodd gartref i ddod o hyd i waith yn Lerpwl. Flwyddyn yn ddiweddarach, ar ôl dod o hyd i lwyddiant yn y ddinas, prynodd Bootle Hall, ei ddymchwel ac yna adeiladu tai newydd ar y tir. Parhaodd gyda'r dull hwn ac yn fuan daeth yn ddyn cyfoethog. Ganed ei blant i gyd yn Lerpwl ond Cymraeg oedd eu hiaith gyntaf. Fe enwodd ei strydoedd ar ôl aelodau ei deulu a lleoedd Cymreig, er enghraifft, Eleanor Road, Monfa Road a Menai Road. Daeth Jones hefyd yn weithgar yng ngwleidyddiaeth y ddinas, ac yn 1886 etholwyd ef yn Faer Bootle. Ei brif breswylfa oedd tŷ o'r enw Monfa yn Bootle, ond ym 1889 prynodd Llwydiarth Fawr ger Llannerch-y-medd, ystâd fach wedi'i lleoli mewn tua 300 erw o dir fferm. Profodd y tir i fod yn gleiog ac yn wael ar gyfer ffermio, felly manteisiodd ar hyn a defnyddiodd y clai i wneud briciau. Allforiwyd y rhan fwyaf o'r cynnyrch o'i waith brics bach ar y trên i Lerpwl, i gyflenwi’r diwydiant adeiladu tai. Cynhyrchodd hefyd bibellau cerameg ar gyfer draenio tir, ynghyd ag eitemau bob dydd, gan gynnwys potiau blodau. Rhoddwyd yr enghraifft brin hon (sy’n mesur 15.2cm o uchder) i gasgliad Oriel Môn gan Mair a Rolant Williams yn 2014.