Bu'r blynyddoedd yn dilyn llifogydd 1899 yn rhai tywyll yn hanes y Wladfa Gymreig. Gorlifodd Afon Camwy deirgwaith wedi hynny a phenderfynodd nifer o'r gwladfawyr nad oedd dyfodol iddynt mwyach ar dir Patagonia. Ymfudodd dau berson i Canada a chafodd eraill eu temtio i'w dilyn. Teithiodd cynrychiolydd o Canada i'r Wladfa a chafwyd addewid gan lywodraeth Canada fod tir wedi ei neilltuo ar gyfer y Cymry. Penderfynodd criw bychan adael y Wladfa tua diwedd 1901, gan dalu eu costau eu hunain. Fodd bynnag, roedd mwyafrif y gwladfawyr yn rhy dlawd i ystyried mudo, a sefydlwyd cronfa arbennig ym Mhrydain i godi arian i'w cynorthwyo. Cafwyd cyfraniadau gan Dywysog Cymru; Joseph Chamberlain, Ysgrifennydd Cartref y Trefedigaethau; a nifer o Aelodau Seneddol Cymru. Roedd yr arian a godwyd yn ddigon i dalu am gludo ychydig dros 200 o wladfawyr o Batagonia i Canada. Gadawodd yr ymfudwyr o Borth Madryn ar fwrdd yr agerlong 'Orissa' ym mis Mai 1902, gan deithio yn gyntaf i Lerpwl. Arhosodd yr ymfudwyr yno am ddiwrnod neu ddau cyn dechrau ar ail ran y daith i Canada ar fwrdd agerlong arall.

Mae'r cartwnau hyn gan J. M. Staniforth yn dangos y Cymry yn fuan wedi iddynt gyrraedd eu cartref newydd yn ardal Saltcoats, Canada.