Roedd patrwm ffermio’r gorffennol i ffwrdd o ddyffryn ffrwythlon Wysg yn cynnwys y tyddynnod wedi’u lleoli ar waelod y dyffrynnoedd wedi’u hamgylchynu gan gaeau caeedig a elwir yn dir mewnol. I fyny'r llethrau mwy serth roedd band o dir garw ond dal i fod yn gaeedig o'r enw Coed Cae - caeau coediog. Roedd y rhain yn ffinio â'r rhostir agored a rennir â chymdogion. Roedd ffyniant y daliadau yn dibynnu ar yr erwau, ffrwythlondeb y pridd a graddiant. Roedd y rhan fwyaf yn ymdrechu i fod yn hunangynhaliol yn ogystal â gwneud elw o rawn, defaid, gwartheg gyda chynnyrch llaeth, dofednod a llysiau – tatws yn bennaf. Roedd teuluoedd mawr a marchnadoedd anwadal yn golygu bywyd caled i lawer.

Heddiw cynhyrchir rhai grawnfwydydd a chnydau âr ar orlifdir afon Wysg yn union i'r gogledd o Dalybont gyda thir pori yn gorchuddio'r rhan fwyaf o'r tir caeedig mewn mannau eraill. Cynhyrchir cig eidion o fuchesi sugno sengl (un llo gyda'i fam) yn bennaf gyda'r stoc yn gaeafu mewn siediau mawr. Defaid sy'n dominyddu'r caeau gyda llawer yn cael eu hanfon i fyny i'r mynyddoedd agored yn yr haf. Mae'r heidiau hyn yn diriogaethol (a elwir yn Hefted) ac yn aros yn reddfol yn eu hardal eu hunain o rostir. Mae’r rhan fwyaf o ŵyn yn cael eu geni mewn siediau rhwng Chwefror a Mawrth ond mae’n well gan rai ffermwyr adael i’r mamogiaid roi genedigaeth yn y caeau yn ddiweddarach ym mis Ebrill. Heddiw ffermydd mawr yw'r norm gan ddibynnu ar gontractwyr yn lle cymorth llogi amser llawn.